Onze Ballonvaart

Ter gelegenheid van mijn 64e verjaardag in december 2018 ontving ik van onze twee ‘lieve’ dochters een verrassende cadeaubon om samen met Marike een ballonvaart te gaan maken.

Nou wil het geval dat in het nabijgelegen Schollebos (op loopafstand van ons huis) regelmatig luchtballonnen vertrekken, het is een mooie locatie hiervoor, dus zo gezegd zo gedaan. We boekten dus een ballonreis met vertrek in het Schollebos en bestemming onbekend…….!

Op donderdagavond 11 juli was het zover. We meldden ons om 19.00 uur bij de piloot. Die ons op de grond de eerste instructie gaf over de ballontocht. We zouden omstreeks 20.15 uur gaan vertrekken, zo had hij uitgerekend: de wind op de grond moest eerst gaan liggen. Tegen 20.00 uur moesten we ons gaan klaarmaken voor de tocht en meehelpen de ballon die steeds groter werd door de opwarming van koude lucht met 4 grote gasbranders met hete lucht gevuld, in bedwang te houden.
Nadat de ballon overeind stond moesten we wel snel instappen, de opstuwende kracht van een gevulde luchtballon is zo sterk dat we kans liepen de mand te missen…

Het was die avond prachtig weer voor een ballonvaart. De 16 passagiers stegen op in Capelle aan den IJssel daarna over de rivier de IJssel schuin oven het dorp Ouderkerk aan den IJssel, daarna richting Schoonhoven, maar de wind verschoof ons langzaam naar rechts naar het stadje Lekkerkerk…. De windrichting ging zo snel dat de piloot besloot om voor de verandering eens een volgende grote rivier verder te gaan, de rivier Lek over . Daar passeerden we toevallig nog een volgeladen vrachtboot en zwaaiden we naar de bemanning. Overal op de grond zwaaien voorbijgangers en mensen in de tuin naar ons.

Daarna kwam Streefkerk in zicht en voorbij dit dorp stuurde de wind ons richting het kleine gehucht Brandwijk. De piloot besloot na een uur en een kwartier luchtvaren om daar te zoeken naar een geschikte landingsplaats. Dat vond hij op een leeg weiland bij een boerderij. De 50 koeien stonden gelukkig op een ander stuk weiland naar ons te kijken. De daling verliep snel de landing deed ons een driemaal stuiteren maar uiteindelijk stapten iedereen uit in een drassing weiland vol met koeienvlaaien van een dag geleden, dus we moesten gelijk goed uitkijken.

Toen moest de ballon nog leeglopen en afgekoppeld van de grote rieten mand. Gelukkig kwamen de twee volgauto’s van de organisatie al heel snel aangereden op het boerenerf.

Ceremonie

Na de landing in het voor ons volkomen onbekende gehucht Brandwijk op het weiland vol koeienvlaaien werd dit einde met een vaste luchtballon-ceremonie gevierd. Eerst een glaasje champagne op de goede afloop. Daarna een verhaal over de historie van de luchtballon en over de gebroeders Montgolfier uit Parijs, die eerst dieren maar later zelf in een gondel plaatsnamen die daarna in plaats van aangewezen Franse gevangenen de eerste ballonvaarders in de historie werden.

Na dir mooie kreeg iedere luchtreiziger volgens de traditie een pluk grassprieten (aarde) een aangestoken aansteker (vuur) én een flinke plas uit de fles champgane (water) over zijn hoofd uitgestort als bewijs dat men voortaan een echte ballonvaarder is.

Om circa 22.15 uur vertrokken de twee volgauto’s met ballon, mand én passagiers weer terug uit Brandwijk voor een autorit van 28 kilometer terug naar het startpunt in het Capelse Schollebos. Vervolgens wandelden we weer zeer tevreden naar ons huis terug. Het was voor ons een zeer bijzondere avond geworden!

De organisatie ‘De Luchtreizeiger” uit Vlaardingen (www.luchtreiziger.nl) heef deze zaken prima voor elkaar.

Schollevaar
Burgenbuurt Schollevaar




In herinnering: Maria van Gink – Tournier

Maria (Riet) van Gink – Tournier

Geboren Rotterdam 11-06-1926

Overleden Capelle aan den IJssel 16-03-2019



Op 12 maart 2019 is onze lieve en zorgzame moeder en oma Maria (Riet) van Gink – Tournier overleden in de leeftijd van 92 jaar.

Wij danken haar voor de liefde die zij ons schonk in haar leven.

We hebben haar met mooie herinneringen aan haar op 16 maart 2019 begraven bij haar man Kees van Gink op de begraafplaats Schollevaar in Capelle aan den IJssel.




Parenteel 31 december 2018

Parenteel Van Gink per 31 december 2018

Zoals gebruikelijk, publiceer ik aan het eind van ieder kalenderjaar een nieuwe update van mijn familie stamboom Van Gink. Hierin opgenomen alle mutates die in de loop van het afgelopen jaar 2018 zijn ontvangen en verwerkt in mijn bestand.

Ik wens u veel leesplezier, maar ik waarschuw altijd voor onvolkomenheden of onjuistheden in de verwerkte informatie Mocht u vreemde zaken tegenkomen in uw deel van de familie, laat het gerust even aan mij weten per email aan paul@vangink.nl.

Dan passen we de ontbrekende gegevens altijd snel aan…..




De Collectie C.S.Th. van Gink…

Na het overlijden van Cornelis Simon Theodorus (Cees) van Gink in 1968 stelde de toenmalige beheerder van het Spelderholt, de heer Abel Kuit, een inventarisatie op van al deze gedurende zijn leven geschilderde aquarellen, het waren er 95 in totaal…..

Andere kleinere tekeningen werden uiteindelijk eigendom van de Nederlandse Hoender en Dwerghoender Bond, thans Nederlandsche Hoender Club (NHC) geheten. Zie de website www.nederlandsehoenderclub.eu

Eind vorige eeuw werden deze tekeningen in zes series als prentbriefkaarten opnieuw uitgegeven.
Zijn 36 duivenaquarellen werden geschonken aan het vermaarde Taubenmuseum in Neurenberg, Duitsland. Klik hier

Schetsboeken en dergelijke werden door de weduwe Van Gink aan de pluimveeverzamelaar Awe van Wulfften Palthe geschonken. Hij verzamelde vervolgens alle door Van Gink getekende losse bijlageprenten uit de tijdschriften Avicultura en De Kleinveewereld.

Tevens werd het grootste gedeelte van Van Gink’s boekenverzameling (circa 1100 stuks) ondergebracht bij de subfaculteit Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht (zie: http://repertorium.library.uu.nl/standlijsten/diergk.htm).

Na het opheffen van bepaalde faciliteiten op het Spelderholt** in Beekbergen in 1992 werden deze aquarellen (in eigendom van de erven Van Gink) door tussenkomst van de heer Kuit, die inmiddels voorzitter was geworden van de Stichting Zeldzame Huisdierrassen (SZH), geadopteerd door de SZH.

**

Proefbedrijf ‘Het Spelderholt’ was jarenlang het middelpunt van het Nederlandse pluimveeonderzoek.
In 1921 werd ‘Het Spelderholt’ opgericht als Proefstation voor de Pluimveehouderij in Beekbergen. In 2004 verhuisde het proefbedrijf naar Lelystad, waar in nieuwe accommodaties baanbrekend toegepast onderzoek werd verricht naar een toekomstbestendige pluimveehouderij.

In steeds meer onderzoeksprojecten van Wageningen UR Livestock Research wordt samenwerking gezocht met innovatieve pluimveehouders. De grootschalige faciliteiten van ‘Het Spelderholt’ pasten niet meer bij deze nieuwe strategie. Wanneer specifiek onderzoek nodig is wordt samenwerking gezocht met Schothorst Feed Research of gebruik gemaakt van de faciliteiten van Wageningen UR, waaronder die van het Central Veterinary Institute.

De schetsen werden opgeslagen in de kluis van de ABN-AMRO-bank in Lelystad en onder de hoede geplaatst van het Diergeneeskundig Laboratorium in Lelystad. Dit werd gedaan omdat de SZH geen eigen standplaats (tegenwoordig is dit wel het geval in Wageningen) had en de toenmalige secretaris van de SZH daar ook werkte.

Voorbeelden uit de Collectie Van Gink

  • Hollands Hoen

    Hollands Hoen

  • Nederlandse Baardkuifhoen zwart gezoomd

    Nederlandse Baardkuifhoen zwart gezoomd

  • Twentsche Hoen

    Twentsche Hoen

  • Baardkuifhoen goudzwart gezoomd

  • Araucana

    Araucana

  • Brabantse hoen zilver kwartel

  • Bolstaarten

  • Barnevelder dubbel gezoomd

  • Barnevelder dubbel gezoomd

  • Brabantse hoen roodpatrijs

  • Australorp

  • Gele kamhoen

  • Friese hoen zilverpel

  • Friese Hoen roodbont

  • Drentse hoen roodgeschouderd wit

  • Drentse hoen roodpatrijs

  • Friese Hoen geel witpel

  • Nederlandsche Sabelpoot

    Nederlandsche Sabelpoot

  • Welsumer

  • Hollandse Kriel

  • Onbekend pluimvee ras

  • Baardkuifhoen krulvederig

  • Groene kamhoen

  • Kruisingen met wilde hoen

  • Rode kamhoen

  • Baardkuifhoen

  • Grijze kamhoen

  • Drentse hoen roodpatrijs

  • Drentse hoen roodgeschouderd wit

  • Gele kamhoen

  • Friese hoen zilverpel

  • Chaamse hoen zilverpel

  • Friese Hoen roodbont

  • Brakels

  • Friese Hoen geel witpel

  • Brabanters gele moorkop

  • Barnevelder dubbel gezoomd

  • Ancona enkele kam

    Ancona enkele kam

  • Barnevelder dubbel gezoomd

  • Bolstaarten

  • Araucana's

  • Brabantse hoen zilver kwartel

  • Brabanters gele moorkop

  • Brabantse hoen roodpatrijs

  • Australorp

  • Friese hoen

    Friese hoen

  • Starumse-rondkammen

    Starumse-rondkammen

  • Leghorn

    Leghorn

  • Twents hoen

    Twents hoen

  • Afrikaansche meeuwtjes

    Afrikaansche meeuwtjes

  • Welsumer

    Welsumer

  • Noord-Hollandse Blaauwen

    Noord-Hollandse Blaauwen

  • Nederlandse Uilebaard

    Nederlandse Uilebaard

  • Kraaikop

    Kraaikop

  • Zilverfazant (1913)

    Zilverfazant (1913)

  • Zwarte Witkuif

    Zwarte Witkuif

  • Witte Zwartkuif

    Witte Zwartkuif

  • Goudlaken Hollandsch hoen

    Goudlaken Hollandsch hoen

  • Roodgezadelde Drentsche hoenders

    Roodgezadelde Drentsche hoenders

  • Roodgezadelde Brabantsche hoenders

    Roodgezadelde Brabantsche hoenders

Het Nederlands Pluimveemuseum in Barneveld heeft sinds 2002 deze unieke collectie aquarellen van hoenderrassen voor langere periode in bruikleen gekregen.
Deze stukken liggen nu in een kluis in de buurt van Barneveld.

In 2005 was het zover dat voor de eerste keer de collectie-Van Gink in z’n geheel tentoongesteld werd, zij het uit veiligheidsoverwegingen op twee locaties. Zowel de erven Van Gink als de SZH als het Pluimveemuseum vonden dat deze unieke collectie vaker uit de kluis gehaald diende te worden om aan het publiek gepresenteerd te worden, zoals Van Gink het ongetwijfeld bedoeld had..

Vijf ontbrekende exemplaren…

“……Mondeling had Abel Kuit mij bij het afscheid van Leffert Elving in 2005 in Utrecht al medegedeeld dat in de jaren zeventig (dus na de dood van Van Gink) op het Spelderholt enkele aquarellen door de directie van het Spelderholt aan hoge ambtenaren van het ministerie van Landbouw zouden zijn geschonken.

In de jaren zeventig keek niemand meer om naar de ‘kippenprenten’ van Van Gink, zoals er destijds wel meer uit het oog verloren werd. Bij mijn controle van de door Abel Kuit opgestelde Spelderholtlijst met de cd-rom in het Pluimveemuseum werd mij het volgende duidelijk:

  1. Inderdaad ontbreken vijf aquarellen, te weten de nummers 6, 72 en 88, en de nummers 68 en 70. Gelukkig zijn van de laatste twee nog wel de negatieven aanwezig, gemaakt waarschijnlijk in de jaren zeventig op het Spelderholt op basis van de toen nog aanwezige originele aquarellen.
  2. Alle aquarellen van Van Gink zijn gesigneerd, daar is geen twijfel over mogelijk. Dit betekent overigens dat de bijlageprent van de Twentse landgans, die in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw bij Avicultura zat, waarschijnlijk niet van Van Gink is. Gesuggereerd is dat deze gemaakt is door de tekenaar van de prenten van de Sluijs Voederfabriek uit dezelfde periode.
  3. Mocht Van Gink bedoeld hebben alle nationale hoenderrassen en hun voorouders voor het nageslacht te vereeuwigen, dan is het opmerkelijk dat daarbij de nationale top van de productierassen, de Barnevelder en de Welsumer voor de eieren en het Noord-Hollandse blauwe hoen voor het vlees, ontbreken, hoewel hij deze op andere prenten wel heeft getekend.

    Aannemelijk is dan ook dat de drie ontbrekende nummers (te weten 6, 72 en 88) vanwege de alfabetische volgorde deze drie rassen zijn. De Barnevelder past namelijk exact tussen de Assendelfter en de Brabanter, de Noord-Hollandse blauwe tussen de Lakenvelder en de Padua en de Welsumer tussen de Uilebaard en de Wilde hoenders.

    Wellicht zijn de drie ooit uit promotionele c.q. economische overwegingen door het Spelderholt aan overheids-ambtenaren of fabrikanten geschonken om goede sier te maken of te lobbyen. Met sierrassen kon men in de jaren zeventig wellicht minder goede sier maken.

  4. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat het Blauwe Zundertse hoen zestig jaar uit het zicht is gebleven, terwijl bijvoorbeeld het Chaams hoen juist op basis van onder andere de Van Gink-tekeningen en aquarellen een ongekende revival maakt. Zundert en Chaam zijn in Noord-Brabant niet ver van elkaar verwijderd.Oordeel zelf op basis van de aquarel van het Blauwe Zundertse hoen of deze verwant was aan het Chaams hoen. Aannemelijk is dat er ooit over het Blauwe Zundertse hoen in Avicultura of Kleindierwereld gepubliceerd is door Van Gink. Aan een geïnteresseerde de schone eer om dit in oude jaargangen te achterhalen.
  5. Concluderend kunnen we stellen dat de kwestie-Van Gink inmiddels een stuk duidelijker geworden is.
    We hopen dat de vijf ontbrekende aquarellen nog ooit opduiken. Bezitters ervan kunnen zich anoniem melden bij ondergetekende (via e-mail: heahea@planet.nl) of bij het Pluimveemuseum in Barneveld (de heer C. Floorijp).

    Daar steekt het natuurlijk het meest dat de Barnevelder in deze eierstreek ontbreekt.
    Ook kunt u daar vrijwel elke dag tijdens het zomerseizoen de diapresentatie van deze 90 dan wel 92 aquarellen bewonderen.

    BRON : René Zanderink tijdschrift Zeldzaam Huisdier pagina 20 en 21

    Overzicht hoenderrassen aantal aquarellen (nummers)
    Assendelfter 5 (nrs. 1-5)
    Barnevelder 0 (nr. 6)
    Brabanter 9 (7-15)
    Chaams hoen 1 (16)
    Drents hoen 15 (17-31)
    Fries hoen 12 (32-43)
    Groninger meeuw 3 (incl. krulveer) (44-46)
    Hollands hoen 6 (47-52)
    Hollandse kriel 5 (53-57)
    Hollands kuifhoen 4 (58-61)
    Tam Bankivahoen (kampongkip) 2 (62-63)
    Kempens hoen 3 (64-66)
    Kraaikop 4 (67-70)
    Lakenvelder 1 (71)
    Noord-Hollandse blauwe 0 (72)
    Padua (Baardkuifhoen) 4 (73-76)
    Sabelpootkriel 6 (77-82)
    Starumer rondkam 1 (83)
    Twentse grijze 1 (84)
    Uilebaard 3 (85-87)
    Welsumer 0 (88)
    Wilde hoenders 5 (89-93)
    Zijdehoen 1 (94)
    Blauw Zunderts hoen 1 (95)
    Totaal 24 (rassen en soorten) 92 aquarellen

    Overzicht van de Collectie-Van Gink

    [print_gllr id=1692 display=short]

    [print_gllr id=1692]

    Met dank aan de Poolse website
    http://www.kurkiminiaturki.eu/prenten.html

    Downloaden overzicht

    Klik hier voor een Poster Nederlandse rassen voor een download in PDF formaat (Bron NHC)




Parenteel editie 2017

Zoals gebruikelijk, publiceer ik aan het eind van ieder kalenderjaar een nieuwe en bijgewerkte editie van de stamboom met daarin opgenomen de parenteel van Thomas Thomaszn Van Gink uit Dubbeldam.

Deze versie gaat terug tot het jaar 1640 en bevat thans persoonlijke informatie over 3175 personen.

De parenteel Van Gink bevat veel informatie die in de loop van het jaar 2017 zijn ontvangen of zijn verkregen via eigen bronnenonderzoek op het Internet.

Oorsprong in Dubbeldam

De familienaam Van Gink stamt af van bewoners woonachtig in het voormalige gehucht Dubbeldam, thans een wijk van de huidige gemeente Dordrecht. Van daaruit is de familienaam uitgewaaierd naar de regio Roosendaal, de regio Schiedam en de regio Amsterdam.

Dubbeldam was honderden jaren lang een klein dorp op het Eiland van Dordrecht.
De vroegere gemeente werd per 1 juli 1970 toegevoegd aan de gemeente Dordrecht en maakt sindsdien als woonwijk deel uit van deze stad.

Dubbeldam bestaat uit een oude dorpskern, een paar voormalige landwegen en veel nieuwbouw. Van de oude dorpskern is door afbraak en nieuwbouw in de jaren zestig weinig meer te zien. De wijk ligt bijna direct aan het natuurgebied de Hollandse Biesbosch.

De naam Dubbeldam is eenvoudig te verklaren als “dam in de Dubbel”, een riviertje dat door de Groote of Hollandsche Waard liep. In 1282 wordt de locatie voor het eerst vermeld. Ergens in de veertiende eeuw krijgt het dorpje met de omliggende boerderijen de status van ambacht.

Als in de nacht van 18 op 19 november 1421 de Sint-Elisabethsvloed een einde maakt aan de Groote of Hollandsche Waard, verdrinkt Dubbeldam met 17 omliggende dorpen.

De rechten op de ambachten bleven echter (zij het als dode letter) in stand en toen er in de zestiende eeuw in het gebied ten zuiden en oosten van Dordrecht weer gepolderd werd, kreeg Arend Cornelisz., burgemeester van Dordrecht en heer van (het eveneens verdronken) De Mijl, interesse in de rechten over Dubbeldam, die hij in 1554 van het gewest Holland als erfpacht verkreeg.

Vanaf ca. 1560 begonnen hij en zijn opvolgers het gebied systematisch in te polderen. Het was van groot belang voor Dubbeldam om de grenzen vast te stellen, daar werd een commissie voor ingesteld. Landmeters trokken rond 1560 een ‘ree’ (grenslijn) tussen Dordrecht en Dubbeldam ter hoogte van ongeveer Reeweg-Oost.

De vier polders waar het ambacht Dubbeldam uiteindelijk uit zou bestaan waren: Oud-Dubbeldam, de Noordpolder, de Zuidpolder en de Aloïsenpolder. De polder Wieldrecht werd in 1659 een zelfstandig ambacht. Het dorp Dubbeldam werd in 1630 groot genoeg geacht voor een eigen kerk.

Dubbeldam was lange tijd niet meer dan een paar huisjes rond een kerk.

  • In 1632 stonden er slechts 56 huizen, honderd jaar later waren dat er 107 en in 1840 was dit aantal gegroeid tot 243.
  • Na 1750 werd het grondgebied van Dubbeldam flink uitgebreid met nieuwe polders en groeide ook het dorp uit tot een plaats van redelijke omvang.
  • In 1816 werd de gemeente Dubbeldam geformeerd, die in 1857 de gemeentes Wieldrecht en De Mijl zou annexeren. De macht van de ambachtsheer was met de vorming van de gemeente geminimaliseerd, al bleef hij tot 1929 rechten over Dubbeldam houden.
  • Het grondgebied van Dubbeldam besloeg vanaf 1857 ongeveer 3/4 deel van het Eiland van Dordrecht, het qua inwonertal veel grotere Dordrecht moest het met een veel kleiner deel doen.
  • Vanaf 1871 werden herhaaldelijk stukken grondgebied door het uitbreidende Dordrecht geannexeerd. Om de aanleg van de spoorlijn naar Sliedrecht mogelijk te maken werd rond 1880 grond geruild met Dordrecht en het gebied rond ’t Vissertje aan Dubbeldam toegevoegd. Smalend kunnen oude Dubbeldammers nu nog zeggen: ‘Het station van Dordrecht staat op het grondgebied van Dubbeldam’. Zelf had Dubbeldam samen met ’t Vissertje een stopplaats aan de spoorlijn Elst – Dordrecht: stopplaats ’t Visschertje. Deze werd in 1926 gesloten.
  • Dordrecht bleef groeien en had veel meer ruimte nodig. Ondanks pogingen in de jaren zestig om het dorp, door het te doen uitgroeien tot een voorstad van Dordrecht, zijn zelfstandigheid te laten behouden werd Dubbeldam op 1 juli 1970 geheel aan Dordrecht toegevoegd.

Onderzoek naar overige familienamen

Verder bevat het parenteel Van Gink veel informatie over de familienamen :

– Van Gink (Achternaam van mijn vader),
– Tournier (Achternaam van mijn moeder aan vaderskant),
– Tenwolde (Achternaam van mijn moeder aan moederskant),
– Kranendonk (Achternaam van mijn echtgenote Marike Kranendonk).

kanttekening

Ondanks het plaatsen van veel genealogische bronnen op digitale websites en toegang daartoe via internet zijn lang niet alle relaties tot op vandaag duidelijk en eenduidig genoeg in kaart gebracht, helaas…

Zie hier de Parenteel familienaam Van Gink editie 2017 in PDF formaat




De Van Gink Collectie, nooit meer compleet…..?

‘Goedemiddag, weet iemand hoe ik aan een “Blauwe Zundertsche Hoender” kan komen? Deze staat afgebeeld op een poster die ik onlangs in het Barneveldse Pluimveemuseum heb gekocht. Als inwoner van Zundert lijkt het me leuk om deze, naast onze andere kippen en haan, te kunnen verwelkomen.
Hoor graag. Vriendelijke groet, Tom Diderich.’

Deze vraag stelde Tom Diderich zo’n anderhalf jaar geleden aan het Pluimveemuseum in Barneveld via de e-mail. Daar (en in museum Nairac in Barneveld) waren destijds voor het eerst alle Van Gink-aquarellen van 24 Nederlandse hoenderrassen te zien.

Toen Cornelis van Gink in de oorlogsjaren 1942- 1943 zat ondergedoken, besteedde hij deze periode van noodgedwongen werkloosheid aan het schilderen van prachtige aquarellen voor het Instituut voor Pluimveeonderzoek ‘Het Spelderholt’ in Beekbergen.

Klik voor het hele artikel De Van Gink Collectie door Rene Zanderink (2007) .

AANVULLING Van Gink Collectie – 2

door: Ad Boks Het ontstaan en beheer van de Van Gink Collectie in de afgelopen decennia wordt verdient volgens Ad Boks aanvulling.

” In nummer twee van de 32e jaargang van Zeldzaam Huisdier, mei 2007, wordt door René Zanderink aandacht besteed aan de Van Gink-collectie, die Van Gink in de oorlogsjaren heeft geschilderd. Alleen de veronderstelling dat er een relatie bestaat tussen de SZH en het eigendom c.q. het beheer van deze collectie is niet juist.

Ook zijn veronderstelling dat de complete collectie voor de eerste keer in Barneveld is tentoongesteld,
is niet juist. Reeds in de zeventiger jaren van de vorige eeuw is de complete collectie te zien geweest bij het filiaal van de Amrobank in Beekbergen.

Daarnaast is bij het 75-jarig bestaan van Spelderholt in 1996 de collectie ook nog eens in zijn geheel tentoongesteld. Beide keren heb ik met veel belangstelling de aquarellen bekeken.

Het fonds pluimveebelangen heeft Van Gink in de oorlogstijd, 1943 en 1944, in de gelegenheid gesteld een collectie aquarellen van de hoenderrassen in Nederland te maken. Een gedeelte van deze collectie is terug te vinden in het boek Van Ginks’s Poultry Paintings, uitgegeven in het kader van het World Poultry Congress in Amsterdam 1992. Wulfften Palthe is de auteur van dit boek en Piet Simons heeft de introductie geschreven.

Met andere woorden het Fonds Pluimveebelangen is vanaf het begin eigenaar van de collectie geweest. Omdat het secretariaat van het fonds in Beekbergen was ondergebracht, werd de collectie ook van daaruit beheerd. Het
fonds heeft aan een paar mensen die zeer verdienstelijk waren voor de pluimveehouderij een originele Van Gink geschonken.

Geen wonder dat die nu niet meer in de collectie zitten. Ook blijkt volgens informatie van Toon Goossens, secretaris van de NHDB, dat de NHDB twee aquarellen, namelijk van de Barnevelder en de Welsumer, in beheer c.q. eigendom heeft.

In 1993, toen het oorspronkelijke deel van het pluimveeonderzoek naar Lelystad verhuisde, verhuisde het secretariaat van het fonds mee en werd de collectie ondergebracht in de kluis van de ABN te Lelystad. Het beheer werd uitgevoerd door het toenmalige hoofd financiële zaken van ID-DLO. In overleg met de bibliothecaris en een
van de medewerkers van het voormalige Spelderholt, gevraagd vanwege haar brede historische pluimveekennis en niet uit hoofde van haar functie in het DB van de SZH, is onderzocht hoe met de collectie om te gaan.

Conclusie was dat het geheel eigenlijk naar een museum zou moeten en dat is ook aan het bestuur van het fonds geadviseerd. Begin 2000 is het secretariaat van het fonds overgegaan naar PPE. Dat was een mooi moment om de balans op te maken en tot de conclusie te komen dat het zonde is zo’n mooie collectie aquarellen in een kluis op te slaan. Het pluimveemuseum had in 2002 de structuur en organisatie om zo’n collectie te kunnen beheren, de collectie is daarom in bruikleen gegeven aan het pluimveemuseum.

De SZH heeft nooit iets met de collectie gehad, behalve dat reproducties ervan ‘om niet’ mochten worden gebruikt.

AANVULLING VAN GINk Collectie – 3

René Zanderink heeft op 11 mei jl. nogmaals een bezoek gebracht aan het pluimveemuseum en samen met de heren G. J. Arissen (stichting fonds pluimveebelangen) en C. Floorijp (Pluimveemuseum Barneveld) alle nog aanwezige 90 aquarellen van de collectie Van Gink gecontroleerd.

Hieruit bleek dat nummers 68 en 70 zich wel in de collectie bevinden, maar dat beide aquarellen van de kampongkippen (nummers 62 en 63) daaraan ontbreken. Vermoedelijk zijn deze twee aquarellen door het pluimveefonds geschonken aan derden. Hiermee is de collectie Van Gink volledig getraceerd en zijn historie beschreven. Alle reden voor onze lezers deze prachtige aquarellen te gaan bewonderen in het Pluimveemuseum in Barneveld.

AANVULLING Van Gink Collectie 4

Het artikel van René Zanderink in Zeldzaam Huisdier no.2 2007 over de Van Gink-collectie blijft de gemoederen bezighouden. Onderstaand een door de redactie sterk bekorte reactie van de bekende pluimveedeskundige
Van Wulfften Palthe. De redactie denkt dat hiermee het belangrijkste over de Van Gink-collectie is gemeld en sluit daarmee de discussie over dit boeiende onderwerp.

” In Zeldzaam Huisdier van mei 2007 en later in de reacties ‘De Van Gink collectie 2’ en ‘De Van Gink collectie 3’, was men op zoek naar wel of niet verdwenen gouaches. Volgens mij is er echter zeer weinig aan de hand. In 1973 werd ik benaderd door de wethouder voor welzijnszaken van Tiel om een tentoonstelling te organiseren over afbeeldingen van kleinvee.

Onder de naam Pels en Pluim in Pen en Penseel vond de expositie plaats in het Streekmuseum De Groote Sociëteit van 30 november tot en met 28 december 1974. Hierin werden voor het eerst na de vervaardiging alle aanwezige Van Gink-gouaches van Het Spelderholt, aangevuld met gouaches van de NHDB, geshowd met daarnaast zo’n tweehonderd werken van diverse andere Nederlandse kunstenaars. Reeds toen ontbraken de nummers 6, 72 en 88.

Op de lijst die ik destijds van ir. Helder heb gekregen staat alleen vermeld dat de nummers ontbreken, dus zonder rasvermelding. Vermoedelijk is er wel wat geproduceerd, maar is het bij een studie gebleven en dus niet afgemaakt. Misschien was het bewuste ras in die periode niet meer aanwezig. De suggestie dat het vanwege de nummering op alfabetische volgorde mogelijk zou zijn dat het om de Barnevelder, Noord-Hollandse Blauwe en Welsumer zou gaan, zie ik als utopie.

Vast staat dat er eind 1973 in totaal 92 werken van Van Gink op Het Spelderholt aanwezig waren. Verder moet vermeld worden dat de nummers. 62 en 63 zwart-witafbeeldingen zijn en geen gouaches. Het formaat is kleiner dan die van de gouaches. In de catalogus van de expositie in Tiel (1974) heb ik ze beschreven gelijk aan wat er
op de achterkant staat, nl. 62. Indische kampongkip zgn. Tamme Bankiva-haan. 63. Indische kampongkip zgn. Tamme Bankiva-hen.

Dit leidt dan tot de slotconclusie dat ergens vóór 1973 de Van Gink collectie in Het Spelderholt 90 gouaches rijk was en dat is anno 2008 nog zo. Zorgvuldig onderzoek had deze feiten vrij eenvoudig boven water kunnen halen.”

A. W. van Wulftten Palthe

De Van Gink Collectie door Rene Zanderink




Parenteel Martinus Tournier (31.12.2016)


Zoals beloofd een nieuwe parenteel van de nakomelingen van de familienaam Tournier uit Rotterdam. Dit maal een versie bijgewerkt tot en met 31 december 2016. De familie Tournier kent in de omgeving Rotterdam veel afstammelingen, het waren grote families in die dagen.

Het is dus niet dat deze parenteel volledig is of een juiste afbeelding geeft van de diverse familierelaties, daartoe is de familieopbouw te complex

Voor aanvullingen hou ik mij aanbevolen

Klik hier voor de Parenteel Tournier versie 3 maart 2019




Paul ontvangt een lintje….

Op vrijdag 24 april 2015 mocht ik op het gemeentehuis van Capelle aan den IJssel een koninklijke onderscheiding ontvangen : Lid in de Orde van Oranje-Nassau als beloning voor mijn vrijwilligerswerk in de gemeente en in het bijzonder in de wijk schollevaar.
Ik dank iedereen oprecht die al die jaren hebben bijgedragen aan dit voor mij zeer bijzondere moment in mijn leven!

HARTELIJK DANK 201501

” De heer Paul van Gink (60) wordt benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau voor zijn vele verdiensten als vrijwilliger in de wijk Schollevaar.

Hij is nauw betrokken bij het Schollevaar Blues Festival, Halloween en de Kerstparade. Daarnaast is hij enthousiast websitebouwer voor de Huurdersvereniging Breed-/Wisselspoor, de Historische Vereniging Capelle en de Wereldwinkel. Hij is actief voor de Nederlandse Patiëntenvereniging en vrijwilliger bij basisschool Het Baken. De heer Van Gink is secretaris van het Wijk Overleg Platform Schollevaar en beheerder van de website www.capelsewijken.nl. “




Het geslacht Kranendonk

Paul is begonnen aan de Familienaam KRANENDONK, de achternaam van echtgenote Marike.

Wapen van het geslacht Cranendonck uit IJsselmonde: twee of drie rode hoorns (2 en 1) op een veld van goud, soms vergezeld van een ster, met in een groen vrijkwartier twee vertikaal geplaatste zilveren zalmen met de koppen omhoog.

De geslachten Cranendonck in Holland (ca.1400-1700)

De genealogen Kees Sigmond en Kees-Jan Slijkerman deden gezamenlijk onderzoek naar de geslachten Kranendonk/Cranendonck, wat in 1992 resulteerde in de uitgave van het boek ‘De geslachten Cranendonck in Holland (ca.1400-1700)’, ISBN 90-73240-10-7. Deze monografie behandelt meer dan vijftien families met de naam Cranendonck (Kranendonk), terwijl tevens aandacht wordt besteed aan de Heren van Cranendonck in Brabant.

Zegel (1459) van Willem Jansz. Cranendonck, dijkgraaf van de polder Dirk Smeetsland, onder IJsselmonde.

De oudste dragers van de naam Cranendonck in Holland leefden in de Riederwaard, bij het dorp Ridderkerk. In de loop van de 16e en 17e eeuw kwamen er steeds meer families met de naam Cranendonck op, met name op het eiland IJsselmonde en in de Hoekse Waard, waarbij verwantschap met het eerstgenoemde geslacht in de Riederwaard voor een aantal grote familiegroepen aantoonbaar is.
Andere familiegroepen Cranendonck waren gevestigd in steden als Dordrecht, Rotterdam, Leiden, Amsterdam, Haarlem en Mechelen.

Veel van de nu voorkomende families Kranendonk zijn terug te voeren op de in dit boek behandelde groepen. Bovendien kunnen stamboomonderzoekers in dit boek gegevens aantreffen die betrekking hebben op andere families in de omgeving van de Zuid-Hollandse eilanden en waarden, zodat hieruit allicht interessante aanvullingen voor vele kwartierstaten uit zijn te destilleren.

Het 596 pagina’s tellende boek bevat diverse schema’s en is geïllustreerd met afbeeldingen van familiewapens, zegels, grafzerken, kaarten, prenten en foto’s. De twee uitgebreide indexen op volledige naam, inclusief voornaam, patroniem en eventuele familienaam, maken het werk goed toegankelijk.

Het boek ‘De geslachten Cranendonck in Holland (ca.1400-1700)’ is uitverkocht.

Onderzoek op internet

Het geslacht Kranendonk is een roemruchte familienaam die zelfs terugvoert tot het jaar 1690.
Er zijn sinds deze datum letterlijk vele honderden nakomelingen met deze achternaam geboren en gestorven, vooral in de omgeving Ridderkerk, IJsselmonde, Rhoon en Poortugaal. Ruwweg, de regio tussen Dordrecht en Rotterdam. Er is gelukkig voor mij al veel onderzoek door anderen gedaan, veel onderzoeksresultaten zijn al eerder op internet beschikbaar gesteld. Dat komt dus mooi van pas…

Er is thans een vloeiend verlopende stamboom of parenteel KRANENDONK / Cranendonck beschikbaar met vele geboortenamen en geboorte- en overlijdensdata van overleden personen met de achternaam Kranendonk.
Uw reactie is welkom!

Een eerste aanzet van de stamboom vindt u hieronder gepubliceerd met het vriendelijke verzoek aan de bezoekers van deze website om aanvullende of, nog beter, correcte informatie aan te gaan leveren! Graag over de periode 1850 – 1950 over personen uit de direct omgeving van Dordrecht, Ridderkerk.

In ieder geval al hartelijk dank voor uw mogelijke reacties

Enige versies van rapporten

YCEzP4a7




Wat is een parenteel?

Wat is een Parenteel?

Een parenteel is in de genealogie een opstelling van een stamouderpaar of alleen een stamvader of een stammoeder (generatie I) met hun kinderen (generatie II) en al hun verdere afstammelingen, zowel in mannelijke als in vrouwelijke lijn uitgewerkt.

Een parenteel lijkt een beetje op een omgedraaide kwartierstaat. Een parenteel wordt meestal in een tekst weergegeven.

Per gezin wordt de naam van de nakomeling (man of vrouw) weergegeven, zijn/haar geboortedatum en plaats, datum en plaats van het huwelijk en de naam van echtgeno(o)t(e) en diens geboortegegevens. Deze gegevens worden als een doorlopende zin weergegeven, bijvoorbeeld: A, geboren 1 januari 1900 te B, trouwt 1 januari 1920 te C met D, geboren 1 januari 1901. Daaronder volgt een lijst met kinderen en hun geboortegegevens.

Naast de genoemde basisgegevens kunnen extra gegevens worden vermeld, zoals beroep, bezittingen, evt. wetsovertredingen en diverse anekdotes.In een parenteel komen personen voor met verschillende achternamen. Dit in tegenstelling tot een genealogie waarin meestal maar één achternaam voorkomt.De nummering is dezelfde als bij een genealogie.

Bijgaande de Parenteel Van Gink editie 31 december 2018 in PDF