Merhaba Cappadocië

Wij zijn eind oktober 2002 op vakantie geweest naar het mooie Cappadocië in het binnenland van Turkije.

Het was een onverwachts geboekte korte reis, lekker met z'n tweeen, een 8-daagse rondreis naar de binnenlanden van Turkije met KRAS reizen.

Een van de merkwaardigste landschappen van Turkije is te vinden in de streek Cappadocië. Diepe kloven en rotsen in de vorm van kegels en zuilen bepalen hier het gezicht van de omgeving.

De streek wordt beheerst door de 3916 m hoge berg Erciyes Dagi. Miljoenen jaren geleden kwam deze vulkaan tot uitbarsting en bedekte honderden vierkante kilometers met lava. Deze uitbarsting moet een van de grootste vulkaanuitbarstingen op aarde zijn geweest.
Eeuwenlange erosie door regen, wind en overstromingen heeft dit ongewone landschap gevormd. Men zou denken dat op deze bodem niets kan groeien, maar deze grond is juist zeer vruchtbaar. Dat ontdekten ook de eerste bewoners van dit gebied, er hebben zich hier dan ook veel landbouwers gevestigd. Er wordt hier ook tot op de dag van vandaag veel aan wijnbouw gedaan. De wijn is van redelijk goede kwaliteit.

De eerste bewoners ontdekten ook de wonderbaarlijke eigenschappen van het tufsteen. Het is zacht totdat het met lucht in aanraking komt. Men ontdekte dat er met gemak complete woningen in het steen kon worden uitgehouwen.

In de loop van vele jaren zijn over een gebied van honderden vierkante kilometers talloze ruimtes uitgehouwen, variërend van huizen voor de boeren tot duivenhokken en stallen. Tevens werden er prachtig beschilderde kerken gemaakt, men schat het totale aantal op zo'n 3000! Er werden complete dorpen gecreëerd, en nog steeds wonen er mensen in de rotsen.

De merkwaardig gevormde rotskegels, met een blok steen er bovenop, worden fairy chimneys genoemd. Die naam is afkomstig uit de plaatselijke folklore.

Er werd beweerd dat de mensen die zich in de oude kerken hadden gewaagd, werden ontvoerd door feeën.

• Op de eerste dag (maandag 21/10/02) landden we na 3 uur en een kwartier vliegen met een moderne kist van INTER airlines op het vliegveld van Antalya. Het was inmiddels middernacht als we de bus zitten. Onze jongen gids Sahim meldt al gelijk in de bus dat we de eerste dag vrij hebben en aan het strand kunnen gaan liggen, om lekker uit te kunnen rusten van de late vliegtocht.

  Aankomst bij het hotel in de badplaats LARA aan de linkerkant van de baai van Antaly. Iedereen ging snel slapen. Het is een mooi comfortabel hotel, van luxe klasse, en het eten is goed, wel wat jammer van de disco in de kelder van het gebow die ging wel tot 5 uur s'nachts, maar ja de tweede nacht slapen we lekker comfortabel.

• De volgende ochtend (dinsdag 22/10/02) lekker aan het kiezelstrand van Lara, heerlijk warm wel 30 graden en het zeewater is nog heerlijk om te zwemmen. De zee loopt wel heel stijl af, niet voor kleine kinderen ! De hele dag kunnen we startende en landende vliegtuigen bekijken, een mooi gezicht !

• De derde dag (woensdag 23/10/02) gaan we al vroeg (07.30 uur) per luxe bus op weg naar het mooie Cappadocie. Het werd een lange maar mooie tocht, zo'n 700 kilometer, met alle pauzes erbij waren we zo'n 12 uur onderweg.

  Eerst gaan we naar Konya, de meest religieuze stad van Turkije. Hier was in de dertiende eeuw Mevlana Rumi, de imam en tevens de stichter van de orde der dansende Derwisjen. De leden zijn van oorsprong aanhangers van het soefisme, een mystieke stroming binnen de islam. De mystieke ordes werden officieel verboden door Atatürk. Hij zag hun praktijken als een bedreiging voor de vooruitgang.

  Van heinde en ver komen Turken een bezoek brengen aan het graf van Mevlana dat wordt gemarkeerd door een opvallende, groen betegelde toren.

  "> Na onze schoenen te hebben uitgedaan mogen we naar binnen. Het interieur van het gebouw is indrukwekkend.
  Ooit diende het als kloostercomplex maar nu is het een museum en bedevaartsplaats, het is druk, toeristen en ook vele Turken bezoeken het museum. Na het bezoek aan het Mevlana Klooster vervolgen wij onze tocht door de Anatolische steppen en komen tegen lunchtijd bij een traditionele pleisterplaats, een "karavanserai".

  Karavanserai

  Men had berekend dat een kameel in één dag 40 km kon lopen dus werden langs handelswegen op iedere 30 tot 40 km afstand van elkaar dit soort pleisterplaatsen of herbergen gebouwd tot ver in Perzië. De karavanserai boden de reizende kooplieden alle gemak, luxe en bescherming. Zij waren voorzien van een moskee, badhuis, keukens, slaap- en verblijfplaatsen, een reparatiewerkplaats en natuurlijk grote stallen voor de kamelen. Voor het donker werd had de handelaar dan in ieder geval onderdak. Bij het vertrek betaalden de reizigers naar draagkracht. Rijken betaalden hun logies en arme reizigers hoefden niets te betalen.

  De Sultanhani zoals deze karavanserai heet, is één van de grootste en ziet er prachtig uit. Via de poort stappen we een grote, hoge ruimte binnen waar rijen tafels en banken staan. Er kunnen wel heel veel bussen met toeristen tegelijk komen eten, in een mum van tijd is het er stampvol. Toch heeft het wel wat. De bediening werkt snel en iedereen krijgt het zelfde eten, Turks brood, soep, bonen en pizza.

  Na de lunch van 7 euro stappen we s'middags de bus weer in en zijn weer vele uren tot aan de horizon uitgestrekte landerijen waar de aardappel- en suikerbietenoogst hard bezig is. De natuur is prachtig en de weg naar Cappadocie voert door de vlakke, uitgestrekte binnenlanden, die bestaan uit zeer vruchtbare akkers, waar de boeren veelal aardappelen en suikerbieten verbouwen. Vrouwen en ingehuurde plattelandsbevolking rapen met de hand aardappelen en suikerbieten, de boeren brengen met hun tractoren de oogst naar centraal gelegen opslagpunten en staan dan uren in de rij te wachten om gewogen en gelost te worden , een mooie taakverdeling !

  In de binnenlanden leeft de bevolking naar onze maatstaven zeer primitief, je gaat terug tot de jaren 1920 - 1920 qua bewoning. De huizen zijn veelal gebouwd uit leem, zomers koel en s'winters lekker warm, maar de jeugd ziet er goed uit en loopt in de verplichte schooluniforme rond.

  Dat moet ook wel want s'zomers stijgt de temperatuur tot boven de 40 graden Celsius en s'winters kan het er makkelijk tot 25 graden onder nul vriezen. De sneeuw ligt dan tot 2 meter hoog.

  Ürgüp (cappadocië)

  S'avonds tegen 20.00 uur komen we aan in Ürgüp. Ons hotel in Ürgüp ziet er groot en luxe uit, wel zo prettig we hebben vandaag bijna 800 km afgelegd. Van de buitenwereld zien we niets meer het is inmiddels te donker geworden. Het landschap zien we eerste de volgende ochtend bij het ontwaken, het is buiten kil, maar het wordt toch een hete dag , 30 graden en dat in oktober !

• De volgende ochtend (donderdag) gaan we met de bus naar de voornaamste attracties van de streek Cappadocië. We rijden eerst naar de burchten van Orthahisar en Uchisar voor een beklimming van het paleis. Hierna lunchpauze in een geod restaurant en dan door naar de Vallei van Göreme.

  Dit gaat via een enge dalende weg met vele scherpe haarspeldbochten . In deze vallei is het openluchtmuseum gevestigd. Het Christendom drong hier vroeg door en daar zijn vele sporen van zichtbaar. Monniken vestigden zich hier in de 9e en 13e eeuw. In de zachte tufsteenformaties werden maar liefst 80 kloosters en kerken uitgehouwen.

  Stuk voor stuk pronkstukken die vaak versierd zijn met muurschilderingen. Hier konden de vroege christenen ongestoord hun godsdienst belijden. Bij dreiging van Arabieren trok men zich terug in complete ondergrondse steden waar men het lang vol kon houden. Nog steeds zijn de ronde, platte stenen te zien waarmee de gangen werden afgesloten. De fresco's in de kerken zijn het resultaat van de noeste arbeid van de monniken, die vastbesloten waren om het geloof op de muren van hun koude, stenen wijkplaatsen aan te brengen. De afbeeldingen kwamen voort uit een grote kennis die men destijds had van de heiligen en de geschiedenis van de kerk.

  Helaas zijn de fresco's zwaar beschadigd door vrome moslims die de gezichten van de afbeeldingen geschraapt hebben.

  Hierna gaan we weer verder een paar mooie shots van het landschap : Het lijkt wel een sprookjesland vol elfenschoorstenen en puntmutshuizen. Tijdens de grootste vulkaanuitbarsting in de geschiedenis zijn er grote hoeveelheden as, modder en lava uitgestort. De afzettingen veranderde door contact met de lucht in zachte tufsteen-formaties, waardoor dit feeëriek landschap ontstond dat werd bijgeslepen door duizend jaar erosie. Dit landschap is werkelijk prachtig,

  De karakteristieke tufsteenformaties zijn de oorzaak van het wel heel bijzondere uiterlijk van Cappadocië. Al eeuwenlang heeft de mens er, met relatief gemak zijn woningen en soms zelfs complete steden in uitgehakt. Er doorheen lopend kunnen we ons goed voorstellen hoe het hier vroeger was.

  We vervolgen naar een tapijtenknoperij waar we een klassiek verkoopdemonstratie mogen bijwonen. Na deze stop weer terug naar het hotel we overnachten nogmaals in Ürgüp. Maar eerts gaan we S'avonds met z'n allen naar een dansavond waar de De Derwisjen voor ons optreden in een mooie dancing. Zij mogen in Turkije tegenwoordig alleen nog voor culturele doeleinden optreden. De dansers draaien onder begeleiding van religieuze muziek rond. Zo komen ze in contact met het hogere. De dansavond wordt daarna gezellig afgesloten tot circa 23.00 uur

• De volgende ochtend (vrijdag) bezoeken we in het nabijgelegen dorpje Ürgüp, een klein plaatsje en ligt midden in Cappadocië. De bevolking bestaat hoofdzakelijk uit kleine boeren voor wie niet de tractor maar de ezel het belangrijkste transport is. Hun huizen hadden ze uitgehouwen in de rotsen, het poreuze gesteente was gemakkelijk te bewerken. Tegenwoordig wonen de dorpelingen in gewone huizen en zijn de rotswoningen verlaten. Met de bus rijden we door een landschap van gekleurde valleien, glooiende heuvels, grillige vormen en rare gedrochten. We krijgen ruimschoots de tijd om foto's te maken. Het is hier sprookjesachtig mooi.

  We bezoeken in het midden van het dorp een onderaardse kelder. Hier hebben mensen gewoond, vee is hier vastgezte, mensen hebben gekookt, geslapen en vergaderd, Frisse lucht komt via een aantal trechters van boven, het is er erg fris en vivhtig vinden we ! We krijgen een rondleiding door Sahim en daarna wandelen we nog even door het dorp. We nemen dezelfde weg terug naar Antalya : De weg voert verder over de eindeloze hoogvlakte, omzoomd door de kale toppen van de bergen. Ook opnieuw : We bekijken nog een andere karavanserai SULTANHAN die niet meer in gebruik is en smiiddags lunchen we weer in dezelfde karanvaserai als op de heenweg.

  S'avond komen we aan bij ons derde hotel, aan de andere zijde van Antaly, langs de drukke kustweg richting haven

• De volgende dag (zaterdag) nog een leuke excursie naar het centrum van Antalya. Het weer is prachtig en we wandelen door een park langs de zee. Antaly is een grote stad (1 miljoen inwoners) en we zien ook dat de verkiezingen in Turkije weer naderen overal bijeenkomsten en auto's die al toeterend vlaggen meevoeren.

  Ook gaan we allemaal naar de Bazar waar iedereen probeert af te dingen op de aangeboden kleding, voedsel. Ik ga maar naar de kapper. Voor 3 euro een hele behandeling inclusief nek- en schoudermassage. Dan volgt nog een excursie naar een goud- en sieradehandel , de dames nemen het er goed van. Bij terugkeer van de stadsrondrit nemen we afscheid van onze geweldige gids Sahim en zijn trouwe chaufeur Mammuth. De afscheidsfoto-sessie duurt wel een kwartier, iedereen wil op zijn rolletje de groep fotograferen.

  Jammer dat het al weer voorbij is , het was een zeer geslaagde rondreis, wel inspannend, vroeg op lang in de bus en hier en daar wat problemen met het lokale eten maar HET WAT HET ALLEMAAL MEER DAN WAARD. Hulde voor Kras-reizen en onze gids. S'avonds heeft iedereen vrij

• De volgende dag (zondag) gaat iedereen lekker naar het strand langs de kustweg. Uitrusten. Sommigen gaan weer terug naar het centrum van Antalya inkopen doen. De imitatie-merkkleding (niet-origineel zeggen ze daar) heeft zijn aantrekkingskracht op de Hollanders. Ook is er nog een geweldig grote zondagsmarkt van meer dan een kilometer lengte gaande. Om 1600 gaan sommige liefhebbers nog naar de HAMMAN een echte Turkse bad-inrichting, mannen en vrouwen worden daar op zijn Turks gemasseerd.

• De laatste dag (maandag 28/10/02) gaat iedereen ook naar het strand, het vliegtuig vertrekt immers pas om 15.00 uur Om 12.00 uur worden we opgehaald en gaan we naar het vliegveld, daar besteden we nog de laatste Turkse Lira. A een terugvlucht van 4 en half uur landen we weer veilig op Zestienhoven. We hebben de geweldige orkaan in Nederland gelukkig gemist, die was die dag daarvoor geweest, maar wij landen rimpeloos in Rotterdam. In de vertrekhal nemen we allemaal afscheid van zoveel mogelijk reisgenoten en vertrekken we allemaal naar onze woonplaats.
  Allaha ismarladik Sahim !

  Kortom, het is een inspannende maar zeer interessante vakantiereis geworden met een goede gids, een leuk reisgezelschap en er zijn geen gekke of onplezierige dingen gebeurd. De rondresi van en naar Cappadocie zelf duurde drie dagen , daarvoor hadden we een dag strandvakantie in Lara en ook de twee laatste dagen na de busreis zijn we in een hotel aan de andere zijde van de baai van Antalya lekker op het strand gaan liggen.

  Turkije is een mooi warm land, wij hadden 30 graden en gids Sahim vertelt ons gloedvol over de prachtige cultuur, de rijke historie, de Islam en over de eeuwenoude historische verhalen van zijn mooie land.

  Wij vonden de reis meer dan waard , de reis was een koopje inclusief vervoer, logies, ontbijt en diner, vliegtuig en hotels waren goed en modern en alle extra bijkomende kosten waren vooraf netjes aangegeven in de folders van KRAS-reizen. De reis-organisatie was goed, een dikke voldoende in onze ogen !

  Hierboven onze goed Nederlands sprekende tourleider Sahim en chauffeur Mamuth na 1500 mooie kilometers door de natuur bij terugkeer in Antalya.

  Marike met leuke gids Sahim !

  <

  Turkije 2002 economisch

  Turkije telt eind 2002 ongeveer 83 miljoen inwoners en beschikt over maar liefts 8300 kilometer kustlijn. De hoofdstad van het land is niet Istanbul, zoals zo veel Westerlingen denken, maar is Ankara.

  Economisch gaat het met Turkije slecht : een werkeloosheid van 50% en een inflatie van 3 tot 4 % per week !. Het grootste Turkse bankbiljet van 20 miljoen Turkse Lira is ongeveer gelijk aan 16 Euro. Ze willen daar graag EURO's als je in de winkel betaalt. Het gemiddelde inkomen is ongeveer 200 euro per maand per inwoner, maar velen op het platteland komen hier niet aan.

  Maar het land is naar onze maatstaven goedkoop : geneesmiddelen en brillen, maar ook groente en fruit is allemaal zo 3 maal zo goedkoop als vergelijkbaar produkten hier in Nederland.

  Veeteelt komt niet veel voor, hier en daar een paar bekende zwarte Nederlandse koeien, meer ziet men schapen en geiten.

  Tot Ziens Mooi Cappadocie !

Lees hier meer over de rondreis Cappadocie