|
|
Paul van Gink,
De eerste baby-jaren doorgebracht, op de thans historische Voorhaven in Oud Delfshaven. Daar weet ik niet veel meer van, behalve dat mijn lieve oma Tournier - Tenwolde een heel leuk uitzicht had op de Pilgrims Fatherkerk en het Zakkendragershuisje aan de overkant op de Voorhaven. Zij woonde met haar 5 kinderen in een bovenhuis boven de wasserij van Nico Nijman, (dat is voorbij de mooie ophaalbrug aan de rechterzijde) met uitzicht op de hoek van de beroemde Piet Heinstraat. Daarna als kleuter verhuisd naar De Groen van Prinsterenstraat in Rotterdam. Aanvankelijk nog iedere ochtend huilend bij de Nonnen op de Walenburgerweg (ik weet nog te herinneren de kappen van de Vliegende Nonnen en de twee kaarsen die jaarlijks met de dag van de Heilige Blasius rondom je nek werden gekruist.)
Later gingen mijn tweelingbroertje Rene en ik naar de houten noodbarakken (waarschijnlijk een bevrijdingsgeschenk uit Zweden) op de Noorderhavenkade. Een leuke gezellige kleuterschool, waar ooit de kerstboom met echte kaarsjes vlam vatte, maar koelbloedig door juf Marianne met een emmer water werden geblust : Klasse anno 1960 ! We liepen een paar keer in de week met z'n allen naar Diergaarde Blijdorp, een hele tippel vanaf de Noorderhavenkade naar de Bentincklaan met al de kleintjes. We kwamen er zo vaak, we dachten dat zelfs de nijlpaarden ons gingen herkennen !
Vervolgens - toen ik een jaar op 6 was - verhuisd naar de naoorlogse wijk Oud Mathenesse, ingeklemd
tussen het beroemde Witte Dorp en Schiedam. Op de Hogenbanweg liep de grens tussen Rotterdam en Schiedam. Soms, met de jaarlijkse kerstbomenjacht was dat wel eens onduidelijk, we kregen knok met de schoffies van de Parallelweg achter NS station Schiedam. We woonden in de Belgischestraat 22b/24b, dezelfde portiek als de drie jongens van Doesburg, 2 er van : Kees en Pim, ooit bekende spelers van de Spangense eredivisieclub Sparta. In deze keurige en nette (haven)arbeiderswijk beneden aan de Rotterdamsedijk een bijzonder mooie jeugd doorgebracht !
Lagere School op de Sint Martinusschool, Boeierstraat, bij de Broeders van Maastricht, vlakbij de Heilig Hart kerk. Iedereen in de buurt was in die tijd voor Sparta, die in het naburige Spangen zijn stadion heeft. Dennis Neville was toen de coach, en de wedstrijd tegen Feijenoord, waar ooit Feijenoord doelman Eddy Treijtel (onbedoeld) nog een meeuw uit de lucht schopte bij een uittrap, een historisch moment, heb ik zelf meegemaakt ! Oud papier sparen deden we toen ook al, en iedere maal op de fiets naar de Spaanse Polder waar papierhandel De Pauw soms wel 5 cent per kilo aanbood. In die tijd een leuke spaarcent. We keken in het voorbijgaan altijd naar de dames bij de Gilda, die daar achter het glas inpakwerk aan koekjes verrichten. Ook keken we uit naar de lange autotreinen die uit Frankrijk letterlijk duizenden nieuwe auto's van het vierkante model Simca 1000 afleverden in de Spaanse Polder op weg naar hun nieuwe eigenaren.
Het waren leuke auto;s ze bleken wel allemaal snel te roesten ! Zomers gingen we wel eens naar de Laanslootseweg waar het beroemde honkbalteam van Sparta zijn clubhuis en speelveld had " Aan slag Boudewijn Maat " en natuurlijk de meest bekend Sparta-spelers als Simon Arindell, Hudson John en levende legende Hamilton Richardson.
Mijn jeugdjaren |
Van zowel de kerk als de lagere school aan het Pinasplein is thans helaas niets meer over !
Vervangen door nieuwbouw van een supermarkt, blijkbaar was het allemaal zonder enige historische waarde.
De broeders woonden allen in het klooster aan het Marconiplein en kwamen in die tijd iedere dag op de fiets of met de brommer naar de Boeierstraat. De uittrede was begonnen, veel broeders traden uit, kregen verkering, trouwden en werden weer ' burger ' . De Heilig Hart Kerk, met ooit pastoor Van Vught en kapelaan Schlatmann, was wereldberoemd in de regio om zijn kerkkoor onder leiding van de strenge maar eigenlijk best aardige mijnheer Odijk. Een goed dirigent, en ooit hoofd van de meisjesschool op het Pinasplein, die met Kerstmis en op andere Rooms Katholieke hoogtijdagen samen met de rustige en betrouwbare kerk-organist, Lodders, de mensen wist te binden. Nog altijd Hulde voor de boegbeelden uit die mooie tijd ! Van heinde en verre kwamen de mensen naar de Heilige Mis, soms moesten de mensen op die plechtige Heilige Missen zelfs achter in de Kerk staan. Omdat we ze leuk op elkaar leken, mochten we altijd voorop in de rij van 2 lopen :-) R.K. jongens en meisjes hadden in die dagen (nog) gescheiden les, jongens onder en meisjes op de eerste etage met gescheiden speelplaatsen, tot op een goede dag de stenen scheidingsmuur tussen beide trapportalen werd gesloopt en juffrouw van Poppelen meer in beeld kwam. Na de lagere School op de fiets naar Schiedam - Nieuwland op de Mgr Nolenslaan bij dezelfde congregatie op de ouderwetse St. Jozef M.U.L.O. gegaan. Op zaterdagochtend nog naar school !, iedereen die in die tijd op school geweest kent nog de leraar Frans : broeder Ghrysologius, die iedereen verbaal temde, door als een Franse volzin uit het boek slecht of stotterend werd uitgesproken , de volgende scholier dezelfde zin liet lezen, totdat die weer hakkelde en stotterde en de beurt weer doorging naar de volgende ongelukkige student. Sommige zinnen werden wel eens anderhalve klas lang herhaald en herhaald net zo lang tot Hij tevreden was. Maar hij mocht me wel, ik had altijd hele goede cijfers bij hem. Zou de leraar Nederlands Lokhorst uit Groenoord nog leven trouwens ?? Daarna over naar de volgende fase : de eerste twee jaren van de HAVO (wat een makkie was dat die Mammoetwet als je net de oude zware MULO had afgemaakt!) De HAVO is gevolgd aan het voormalig Sint Franciscus College op de Beukelsdijk en aan het inmiddels landelijk bekende G.W. Burgerplein te Rotterdam. De dagelijkse leiding berustte toen bij rector Dr. Schweers, die ook natuurkundeles gaf aan de hogere klassen. Op de Puch iedere ochtend s'zomers en winters dwars door Spangen, de Mathenesserdijk, de drukke Mathenesserbrug over, linksaf naar de Beukelsdijk. Paters OFM waren er al bijna niet meer. Eigenlijk 2 jaar lang niet veel bijgeleerd, geslaagd met achten en negens ( ........mwahh, pies of keek die HAVO). Leraar duits was Schmitz, Maatschappijleer Putman maar veel andere namen kan ik me helaas niet meer herinneren,
Kijk ook eens op www.schoolbank.nlWe hadden een hele goede leraar Engels, mijnheer REULE uit Den Haag, voortreffelijke ANGLOSAX en dat voor een Nederlander. Omdat mijn vaste MULO-vriendje Hans Boerman uit de Deensestraat en ik een taalvoorsprong hadden van jaren op de rest van de meute, hadden we onder de les best leuke filosofische gesprekjes met hem, die de anderen veelal niet snapten. Zeer leuke school, leuke tijd. ook hier weer veel jongens, pas later de eerste dames in de lagere klassen ! Na de HAVO vervolgens naar de HTS, afdeling Werktuigbouwkunde aan de G.J. de Jonghweg in Rotterdam met lessen van de bij insiders nu nog steeds fameuze leraren als Kok, directeur Jansen , de gebroeders Stolk, Kerkhoven, Van den Acker, vd Schelling en Schipper (hoogwaardig ontlaten van Koper - Zinkverbindingen (bah !!!) Daar kwam al snel de aap uit de mouw. Doordat de HAVO te licht was met Wiskunde, Natuurkunde en Scheikunde vielen al snel de eerste slachtoffers bij onderdelen als thermo-dynamica, wiskunde en scheikunde.
Leraar Scheikunde Van den Acker speelde een boeman, maar hij had wel gelijk, we bakten er collectief niks van !
DUS ; Een hele zware, maar mooie opleiding met een mooie toekomst dachten we allemaal........
Totdat de economie toesloeg en Nederland te duur maakte voor een eigen staalbouw-industrie.
Bedrijven als IHC, Gusto, Verolme, RDM, Wilton Feyenoord we weten allemaal hoe het in de 70-er jaren
in de staalbouw is afgelopen...
Toen ook nog eerst verplicht in militaire dienst (78-6) Sorry iedere HTS-student keurde zich af, maar ik was daar te dom voor.. Na de SROKI-opleiding in Ermelo (erg veel kou geleden in mijn puptentje, terwijl Friesland was afgesloten door grote sneeuwstormen) anderhalf jaar op thuisbasis Staf 1LK in Apeldoorn maar een aanvang gemaakt met de eerste AMBI-modules. In januari 1980 gelijk na diensttijd begonnen bij het Gemeentelijk Energiebedrijf (GEB) aan de Rochussenstraat te Rotterdam. Een leuke tijd, 5 jaar lang, technische administraties VBT, MTA en de diverse verbruiksadministraties (SOAG - VIS !)
Ik zat op de hoogste etage bij AOA (Administratieve Organisatie en Automatisering) met good old Lady Lea R-F , Theo, Theo , Paul, Peter, Peter, Gerard Meier en en J. In 't veld RA met als hoofd Jac Bergmans, beneden op de eerste etage zat het computercentrum, de invoer was nog met pons kaarten en tapes we hadden Siemens BS 2000 en - geloef het of niet -HARRIS ! Er werd gestunt met de eerste pc's (Sinclair) en de typekamer had sinds kort WANG tekstverwerkers dankzij Theo Snel..... de ICT begon aan de opmars, een leuke, spannende tijd ! Ook de tijd dat vele Rotterdammers protesteerden tegen de nieuwe kernenergie-centrale in Kalkar en daarom maar bewust 3 cent teveel betaalden via de acceptgirokaart, waardoor de boekhouding en het Verbruikers Informatie Systeem (VIS) werd gesaboteerd. Ook de stadsverwarming was een heikel punt, hoge spooknota's en slechts geschatte verbuiken dwongen de klanten tot zeer hoge maandlasten en veel afbetalingsregelingen. Neen .....het GEB had toen geen goede pers bij haar klanten ! Toen na 5 jaar, in 1985 al referendaris, maar toch de overstap naar een bank, de Directie wist niet wat ze four hadden gedaan (niks !!) , op naar het ComputerCentrum Bondsspaarbanken in Woerden. Die betaalde wel 1000 gulden netto per maand beter, maar was het er leuk ? We werkten met een man of 70 aan het nieuwe SPRINT (Spaarbanken Retail Informatiesysteem) , waar de T voor stond weet ik niet meer. Na 3 jaar, te veel en iets te lang tussen iets te contactarme techneuten en weinig feeling met een echte bank, verder de wijde wereld in, nu bij de Rabobank in Utrecht. Was getipt door een oud-collega Ben van der Hoeven, En JA ! Het was er gelijk leuk ! een goede keuze ! Hier stoppen we even...
|
